The Winner Is….

“Je moet vanavond naar SBS kijken, er komt een nieuw format rondom talentenjacht, ben benieuwd naar jouw oordeel!”

Deze mail kwam vandaag binnen en ik heb gekeken.

Menslief, wat een andere vorm dan alles wat we al hebben aan talentenjachten. Het is spannend en er vinden uitdagende duels plaats. Maar ik kan het niet laten om met een therapeutisch oog te kijken en bewonder dan de bedenker van dit format: Echt klasse!

En waarom écht klasse?

Het laat vrij snel duidelijk zien hoe mensen anderen tegemoet treden: vol sympathie, met weerzin, uitdagend, arrogant, manipulerend … men is zogenaamd aan elkaar gewaagd.

Ik zou willen dat zo’n format voor therapeuten zou bestaan. Een manier om jezelf te presenteren met je sterke en zwakke kanten en niet over te hellen in imago-trucs, beleerdheid, afgunst en dikdoenerij.

Ik kom ze zelden tegen, die therapeuten die naar zichzelf én de ander authentiek zijn, empathisch en die werkelijk in jou als mens geïnteresseerd zijn. Teveel mensen in het vak willen hun imago hooghouden en hebben dus veel te verliezen wanneer ze – net zoals in dit programma – met elkaar zouden strijden.

Kwaliteit is een optelsom van: kennis, kunde en kunst, samengebundeld in de attitude van de therapeut. “Komt de binnenkant overeen met de buitenkant of wordt er teveel aandacht gegeven aan de versiering in plaats van aan de inhoud?”

Wat zou ik graag zo’n battle aangaan met collega’s. Ik zie het al voor me. Ieder krijgt 5 minuten om zichzelf te presenteren. Wat laat je dan van jezelf zien? Waar focus je op? Hoe doe je dat?

Heb je de presentaties goed bekeken van de kandidaten van vanavond? Toch indrukwekkend hoe verschillend ze zijn en hoeveel sympathie je al van tevoren voelt voor de één of de ander. En we weten allemaal dat binnen het therapeutische werk veel bereikt wordt met sympathie en zelfonthulling.

Het was een mooie avond en of ik volgende week weer ga kijken?

Het is dan namelijk net voor de aankomst van onze eerste jaars groep hier in Frankrijk. Dat belooft een authentiek moment te worden voor onze trainers en co-trainers. De vierde jaars studenten komen als co-trainer mee en dit jaar zijn we met een staf van vier hoofdtrainers aanwezig. We kennen elkaar, we respecteren elkaar en we benaderen elkaar niet met fluwelen handschoenen: de ‘battle’ gaat beginnen. Niet een strijd onderling, maar gericht op het doorbreken van beperkende overtuigingen bij onze eerste jaars.

Na die week zijn er alleen maar WINNERS: mensen die zichzelf hebben laten zien in al hun kwetsbaarheid en kracht.

Op 26-01-2012, categorie: Blog door Loek Knippels