Internationale Vrouwendag 8 maart 2012

Donderdag 8 maart wordt wereldwijd de ‘dag van de vrouw’ gevierd.

Het is steeds de vraag wat er dan te vieren valt, wanneer je kijkt naar de grote ongelijkheid die vrouwen ondervinden binnen werk, financiën en status in het algemeen.

Hoe komt het toch dat vooral mannen zo bang zijn voor ‘vrouwen aan de macht’? Waar zijn ze écht bang voor? Wat kunnen vrouwen wél wat mannen niet kunnen? Daar zijn inmiddels honderden boeken over geschreven. Het accent ligt steeds op het fenomeen dat vrouwen meerdere dingen tegelijk kunnen terwijl mannen zich slechts kunnen focussen op één aspect.

Is dat dan écht het verschil?

Binnen bewustwording, veranderingsprocessen lopen vrouwen altijd voorop.

Hoe komt dat?

Vrouwen hebben geleerd om tijdens hun zorgperiode – de periode dat de kinderen klein zijn – en vooral na de zorgperiode energie te steken in de eigen ontwikkeling. Dat is wel het moment dat mannen zich vooral bekommeren om hun carrière en hun ambities veilig willen stellen. Mannen zijn dan niet met bewustwording bezig maar met het eigen ego. “Hoe kom ik over? Wat kan ik nog oogsten op dit moment in mijn leven?”

Opvallend hoeveel vrouwen deel nemen aan bewustwordingsprocessen, transformatie-momenten en niet de plek opeisen die ze eigenlijk verdienen nadat ze zoveel in zichzelf geïnvesteerd hebben. Vrouwen aan de macht zou een échte omwenteling kunnen betekenen.

Historisch is het bijvoorbeeld opvallend dat tijdens de Tweede Wereldoorlog miljoenen mannen vochten aan het front: stortte de economie in? Hield de samenleving op te bestaan? Door wie werd die dan draaiende gehouden? Door de vrouwen! Dresden werd na het bombardement door vrouwen opgebouwd. Dat zijn we vergeten. Dat horen we niet te vergeten! Vrouwen aan de macht betekent onmiddellijk dat er een andere – méér feminiene energie – gaat stromen binnen organisaties en bedrijven.

Op dit moment maak ik me ook zorgen om het groot aantal vrouwen in het basisonderwijs. Daar ontbreekt de tegenpool steeds meer. En dat is niet gezond. Kinderen horen vanuit beide seksen hun rolmodel te ervaren.

Maar binnen politiek, het bedrijfsleven, wetenschappelijk onderwijs zou het alleen maar toe te juichen zijn wanneer méér vrouwen daar aan de top zouden staan. Dat zou de wereld mooier kleuren en er zouden méér vanuit bewustwording zaken geregeld worden. Mannen lopen in dit proces nog teveel achter.

Op dit moment zie ik in ons eerste jaar twee mannen en acht vrouwen. Dat is een mooie afspiegeling van de samenleving. Wel is het opvallend dat beide mannen typische functies vertegenwoordigen vanuit de mannenwereld: arts en zakenman. Die combinatie zou je niet verwacht hebben. Er is een lichte kentering waarneembaar. Laat die vooral doorzetten zodat “internationale vrouwendag’ in de toekomst vooral een feest wordt. Een feest waarbij stilgestaan wordt bij de verworvenheden en posities van vrouwen.

Vrouwen en zorg is bekend en alom gerespecteerd. Vrouwen en wetenschap aanmerkelijk minder. Vrouwen en industrie nog minder. Vrouwen en politiek kan, maar we wachten op onze eerste vrouwelijke premier.

Wat zal ik volgend jaar kunnen melden op de internationale vrouwendag?

Op 08-03-2012, categorie: Blog door peterjan