Kerstnieuwsbrief December 2012

Respect …

In wat voor een wereld leven we toch?
Hoe komt het dat zoveel mensen nauwelijks enig ethisch besef hebben over wat wél en niet kan in onze samenleving?
Leven we in een ‘maakbare’ samenleving, waarin alles te scheppen is?
Wat doet de economische crisis écht met mensen?
Laten we de angst ons leven binnen dringen en geven we die dan alle macht over ons leven?

Zomaar wat vragen aan het einde van het jaar. Vragen die me bezig houden in deze dagen voor Kerst. Ik ken de antwoorden niet! Ik ben zoekende naar de antwoorden in mezelf. Ik neem mezelf wél voor om de angst niet op de voorgrond te laten staan, maar toch sluipt die regelmatig naar voren en ben ik tot niks in staat.

“Laat alles los en neem je verlies” zei iemand tegen ons. Om los te kunnen laten, moet je wél de moed hebben om open te staan voor dàt wat op je pad komt: een leegte, een onzekerheid die niet te overzien is. Maar dat is dan ook meteen het loslaten van mijn innerlijke controle. Ik wil nog zoveel met mijn leven, ik wil leven, vrij zijn! Vrij van alle materiële zorgen en weer ruimte in mezelf voelen om te kunnen genieten, verbaasd te staan over de wonderen in de natuur. Open staan voor alle ontmoetingen die me ten deel vallen.

Daarvoor is RESPECT nodig.
Respect voor wie ik ten diepste ben en respect voor mijn medemens. Respect begint met het accepteren dat ieder mens ‘anders’ is en zich niet hoeft te gedragen naar mijn normen. Ik kan wél de keuze maken dat een bepaald mens niet zo past binnen mijn dagelijkse werkelijkheid, dat iemand te vér afstaat van wat ik belangrijk en essentieel vind in het leven. Daar is dan wel voor nodig dat ik ook inzicht heb in hetgeen ik belangrijk vind in mijn leven.

Wat wil ik vormgeven in mijn leven? Waar wil ik voor staan?
In mijn therapeutische werk en in mijn onderwijstaak zie ik dat alles draait om authenticiteit, respect, zingeving en mededogen. Dat wil ik méér uitdragen en daarnaast wil ik een plek scheppen op deze wereld waar mensen écht zichzelf kunnen en mogen zijn. Die plek hebben we hier gevonden in Bourgondië. Het gebouw biedt alle mogelijkheden om mensen te kunnen ontvangen maar ook om mensen met een beperking een tijdlang bij ons te laten wonen. Zij kunnen dan hun diensten en kwaliteiten aanbieden aan de groepen die hier verblijven. Groepen vanuit de opleiding maar bovenal ook mensen die op zoek zijn naar zingeving en betekenis in hun leven. Mensen die ‘alles’ zeggen te hebben op materieel gebied en die een innerlijke leegte voelen.

Wat wil ik eigenlijk met mijn leven? Waar word ik écht blij van?
Het is duidelijk dat mensen niet blij worden van materie, noch van geld. Het kan dan wel gemakkelijk zijn om het te hebben mits je weet wat je er mee kunt doen. Anders bezit het geld jou en ben je de speelbal van je geld. Daar hebben we hier geen last van en het zou ons aan alle kanten goed uitkomen wanneer we geld zouden hebben om ons project vorm te geven.

We zijn verlamd doordat we niet verder kunnen met ons project.
Die verlamming willen we in 2013 doorbreken en jij kunt ons daarbij helpen: wil je dat?

Vandaar dat we ook steeds spreken over ons adagio:
“Geluk is je geboorterecht”

Is het dan zo gemakkelijk om gelukkig te zijn? Wanneer ik ‘alles’ heb, ben ik dan gelukkig?
Neen, geluk gaat over wezenlijk andere aspecten van je leven. Ik hoor te vaak: “Als ik….., dan ben ik pas écht gelukkig!” Er zijn 4 aspecten die ervoor zorgen dat je wel of niet gelukkig bent. Dat zijn: het hebben van relaties, het kunnen geven, een doel in je leven hebben en een spirituele achtergrond.

Het hebben van ‘relaties’

Er is jaren geleden een Amerikaans onderzoek geweest waarbij het stresshormoon gemeten werd bij apen. Men zette één aap in een kooi en begon vreselijke geluiden te maken met lichtflitsen. Het arme dier wist zich geen raad en het stresshormoon schoot omhoog. Daarna werd de proef herhaald en kwam er een tweede aap in de kooi. Natuurlijk was er nog angst te constateren bij de apen, maar aanmerkelijk minder. Gedeelde smart, is halve smart zou je kunnen zeggen. En wat blijkt nu? Wanneer een mens een vaste relatie heeft of goede vrienden, dan blijkt hij minder stresshormonen aan te maken. Hij kan immers zijn zorgen en angsten met iemand delen. Er is écht iemand die betrokken is op jou en omgekeerd. Dit verhoogt de kans op geluk.

Het kunnen geven

Als iedereen zou geven, ontvangen we met z’n allen. Veel mensen hebben juist moeite om te geven, willen het zelf houden of krijgen. Belangrijk is om dit op zeer jeugdige leeftijd aan te leren. Bij ons thuis werd dit aspect heel intens ingeoefend. Er was weinig dus er moest ook altijd gedeeld worden. Ik weet nog dat ik mijn chocoladeletter deelde met mijn broertjes die geen letter van de Sint hadden ontvangen. Zelf hield ik een heel klein stukje over, waarop mijn moeder vroeg: “Maar jongen, nou heb je zelf bijna niks!” waarop ik antwoordde: “Jawel hoor, want ik heb nu een warm hartje”.
En dat gevoel was oprecht. Ik genoot ervan om te geven. Ik heb jarenlang zelf Sinterklaas gespeeld en soms doe ik dat nog! Een kennis van me zei onlangs: “Loek, je weet toch dat Sinterklaas in Spanje woont en niet in Frankrijk!”

Een doel in je leven hebben

Zie je ze ook: mensen die doelloos in het leven staan en werkelijk niet weten wat ze willen? Ze hebben zichzelf nooit afgevraagd waarin ze goed zijn, wat de kwaliteiten zijn en waarin ze uitblinken of willen excelleren. Veel mensen laten het doel door anderen bepalen: “Jij bent erg creatief, je moet iets creatiefs gaan doen!” Ik heb kennissen waarvan beide ouders in de artistieke wereld werken: de één als danser en de ander als schilderes. Hun oudste zoon had maar één doel in zijn leven: hij wilde miljonair worden en ging dan ook economie studeren. En wat bleek, op zijn 21e jaar had hij z’n eerste miljoen binnen en op z’n 25e jaar ging hij failliet. Nu kiest hij voor het ondersteunen van ‘Artsen zonder grenzen’ en maakt voor hen financiële plannen. Hij heeft zijn échte levensdoel bereikt.

Een (levens-)doel is namelijk toetsbaar op drie niveaus:

  1. Micro-niveau: m.a.w. het moet goed voelen voor jou als mens;
  2. Meso-niveau: m.a.w. jouw directe omgeving (partner, kinderen) heeft er ook belang bij hetgeen jij doet;
  3. Macro-niveau: d.w.z. je doet iets wat het verschil maakt! De samenleving wordt er beter van.

Een spirituele achtergrond ontwikkelen

Geloof en religie zijn uit! Toch blijft de mens zoeken naar zijn essentie: wat kom ik hier doen op aarde en wat is de bedoeling van mijn leven? Deze vragen heeft de mensheid altijd al bezig gehouden. Wanneer iemand ‘het’ gevonden had, spon hij soms om zijn ervaring allerlei rituelen en was er een nieuwe overtuiging ontstaan. En wanneer je dan volgers had, konden zo sektes, bewegingen ontstaan. Ik bedoel hier echter een andere spiritualiteit, geen ‘bloemetjes-spiritualiteit’, maar de eeuwige existentiële vraag van de mens: “Doet het leven er toe? En hoe maak ik het verschil?” Spiritualiteit gaat over de verwondering in ons leven, dat niks vanzelfsprekend is, het ontmaskeren van het geheim van de cellen, het afmaken van een beweging, ontroering, bewogenheid en empathie. Het besef dat we met elkaar de wereld kunnen maken of uitbuiten.

Wanneer je nu beseft dat je op deze vier aspecten een duidelijk antwoord hebt, zul jij je gelukkiger voelen. Je leidt immers een vervuld leven. Dat gun je toch iedereen?

Voor mij is het altijd mijn drijfveer geweest om mijn werk te doen zoals ik het doe. Op dit moment verkeer ik in een uiterst moeilijke levensfase: ik heb mijn nieuwe doel duidelijk – een zingevingshotel – maar vind bij allerlei financiële instellingen geen aansluiting. Banken zitten in hun angst voor verlies en willen controle houden: de hand op de knip. Anderen zeggen tegen me: “Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten!” Erg kort door de bocht. We hadden een winst in plaats van verlies verwacht van onze verkoop van het project in de Ardèche. Het is anders gelopen en we zitten nu in een patstelling. Moet je dan je doel – je levensopdracht – loslaten of juist blijven zoeken naar andere oplossingen?

Wanneer jij denkt ons te kunnen helpen in woord en daad, dan nodigen wij jou van harte uit. Inmiddels hebben zich zes vrijwilligers aangemeld om te komen helpen bij de verbouwing, maar er is nog geen geld om te investeren in het ‘zingevingshotel’.

Een ‘zingevingshotel’ is een plek om te werken aan jezelf (therapie, zelfrealisatie, themaweken, opleidingsgroepen) om daarna als een ‘vol-lediger’ mens weer terug te keren en ook anderen te attenderen op het werken aan eigen geluk.

Mogen we een reactie van jou ontvangen via info@het-ihc.nl ?

Peter-Jan In der Rieden en Loek Knippels wensen jou een inspirerend en gezond 2013 toe waarin je aan den lijve mag ervaren dat ‘geluk óók jouw geboorterecht’ is.


Op 25-12-2012, categorie: Nieuwsbrieven door admin