DE SPIEGEL VAN BACH

Juist in deze periode voor Pasen klinkt er overal de Matthäus Passion, goddelijke muziek met een boodschap. En de mens is altijd op zoek naar de kern van deze boodschap: “Wat wil Bach ons vertellen?”

Is het dan alleen het lijdensverhaal van Jezus of zit er een meer universele boodschap onder dit bijbelse verhaal?

Centraal staat voor mij in de Matthäus Passion de verloochening. Petrus verloochent Jezus door tot drie keer te zeggen: “Ik ken die man niet!”

Verloochening is één van de meest voorkomende processen op dit moment in de samenleving. We verloochenen onze eigen innerlijke bron, onze eigen levensfilosofie. Er is moed en trouw aan jezelf nodig om in contact te blijven met je levensopdracht, met je diepste eigen bron! Jezus ging door tot aan het bittere einde. Hebben wij ook die moed of haken we eerder af?

Niemand is zonder angst. Maar we weten allemaal dat angst een slechte raadgever is. Angst is de moordenaar van ons verstand. Zelfs in deze periode van de crisis zie ik steeds meer mensen om me heen die ‘angstvallig’ zich vastklampen aan werk wat ze eigenlijk niet zien zitten, maar liever slecht werk dan géén werk! Mensen die zich vastklampen aan een zieke relatie, maar er juist nu geen afscheid van durven nemen omdat dan ook het huis verkocht moet worden, en de markt is zo slecht!

Voor mij is Pasen vooral ook een spiritueel feest: opstanding en verrijzenis. Het durven loslaten van oude begane paden en nieuwe wegen durven inslaan. Spiritualiteit betekent voor mij met beide benen op de grond staan en het leven aangaan zoals het zich aandient: met alle zorgen en onzekerheden trouw blijven aan mijn innerlijke bron. Mijn levensopdracht kan ik niet kleiner of groter maken dan die nu is. En het is juist in een crisisperiode belangrijk om trouw te blijven aan je levensopdracht, om jezelf niet te verloochenen. Juist de wereldcrisis zien als een uitdaging, waarbij nieuwe ontwikkelingen ontstaan en het ‘oude’ denken meer en meer vervaagt.

“In ons laatste hemd zit geen zak!” zei mijn vader op zijn sterfbed. Hoeveel mensen verzamelen alleen maar materie terwijl ze ook mogen beseffen dat je niets mee kunt nemen. Het enige wat je écht mee kunt nemen zijn je levenservaringen, de uitdagingen die je aangegaan bent in het leven en de moed die je gehad hebt om in tijden van crisis het roer om te durven gooien.

Verloochening van de eigen bron!

Ik hoop dat ik de moed houd en dat ik mag blijven geloven in mijn missie zodat we over een tijd op een andere manier terug kunnen kijken naar deze ‘beproevingsperiode’ waarin ik werkelijk dagelijks getest word op mijn overtuiging en doorzettingsvermogen.

Ik luister nu écht op een heel andere manier naar de Matheüs Passion en zing vol overtuiging mee:

Erbarme dich                                                   Heb medelijden.

Mein Gott                                                          Mijn God,

Um meiner Zähren willen                          Omwille van mijn tranen.

Schaue hier,                                                     Zie toch,

Herz und Auge weint vor dir                    Hart en ogen wenen

Bitterlich.                                                         Bitter om U.

Wat haal jij als universele waarheid uit de Matheüs Passion? Deel het met mij en anderen. Ik ben echt benieuwd.

Op 29-03-2013, categorie: Blog door peterjan