Even wuiven, misschien?

Koningin Beatrix is een perfectionist. Daar stond ze om bekend en dat heeft er ook voor gezorgd dat zij op haar eigen manier vorm gaf aan het koningsschap.

Zelfs bij de ‘overdracht’ bleef ze de touwtjes in handen houden. Ontroerend en moederlijk tegelijk!

Een perfectionist is een boeiende deelpersoon. De ‘laat maar waaien’ deelpersoon is de absolute tegenpool. De perfectionist wil in alles de controle houden en heeft de regie strak in handen. Het taalgebruik van de deelpersoon kan soms manipulerend zijn om zijn zin te krijgen, maar is meestal wel heel duidelijk: kort maar krachtig.

De perfectionist wil het alleen op zijn manier en niet anders.

Schuilt er in ons allemaal een perfectionist of zijn we juist bang om ergens helemaal de controle over te houden en het te doen volgens de eigen voorwaarden?

In mezelf ken ik de perfectionist vooral in mijn werk, mijn tafelmanieren en mijn manier van koffie-drinken. Dat werkt soms ook op mijn lachspieren!

Binnen mijn werk vind ik het moeilijk te delegeren wanneer het toch niet gebeurt zoals ik het wens. Tafeldekken lijkt soms op neurotisch gedrag: alles dient netjes naast het bord te liggen, volgens de etiquette. En koffie drink ik het liefst uit een fraai kopje, goed gezette koffie met warme melk.

Een perfectionist?

De ‘laat-maar-waaien’ deelpersoon is bij mij al heel vroeg met pensioen gegaan. Ik heb een hekel aan die deelpersoon. Die vindt alles welletjes en het hoeft niet allemaal zo streng te zijn. Die deelpersoon is losjes in doen en laten. Kan alles loslaten en overgeven aan een ander. De controle heeft hij niet en wanneer het anders uitpakt dan hij verwacht had, zal hij hooguit reageren met: “O, is dat alles?”

Ik zou die deelpersoon toch af en toe wel iets meer op de voorgrond willen hebben.

Nu is de koningin klaar met haar ‘onmogelijke taak’. Zal ze straks op Drakenstein de boel meer de boel laten, of is die perfectionist zo’n aspect van haar geworden dat ze er geen afstand meer van kan nemen?

Vlak voor haar huwelijk kwam – toen nog prinses Beatrix – bij mijn oom in de antiekwinkel. Ze kreeg een mooie, antieke Utrechtse toogkast cadeau voor haar huwelijk van prof. dr. mr. jhr. Alting van Geusau.

Ze kwam eerst zelf poolshoogte nemen hoe de kast eruit zag. Mijn oom was verrast door haar bezoek. Toen ik bij hem kwam vroeg hij mij of ik de kast nog één keer in de was wilde zetten, voordat die afgevoerd zou worden naar Drakenstein. “Jij hebt toch typeles gehad, kun jij de rekening maken voor Alting van Geusau?” vroeg hij.

Ik wist niet wat ik als aanhef boven de rekening moest zetten want de succesagenda gaf voor alle titels verschillende benamingen. Dat kon toch niet allemaal boven een rekening geplaatst worden?

De perfectionist in mij ging elders te rade: mijn leraar Nederlands.

De kast werd bezorgd. Niet eens binnen geplaatst maar afgeleverd bij de marechaussee. Beatrix had alles perfect geregeld!

Zou de kast er nog staan?

En jij? Hoe is het gesteld met jouw perfectionist en met jouw ‘laat-maar-waaien’deelpersoon?

Ik zou het fijn vinden als je het me laat weten: info@loekknippelsacademie.nl

Op 01-05-2013, categorie: Blog door peterjan