In dromen en liefde is niets onmogelijk!

Vier jaren zijn voorbij gevlogen

Ze waren intens en zeer bevlogen

Het is nu tijd om af te zwaaien

Dus laat de vlag maar lekker waaien

Een hartegroet van ons allemaal:

Carola, Manon, Helma, Siona, Anita, Ingrid en Wytze”

Het cadeau van de 4e jaars groep aan ons was een heuse vlag met logo en naam van de academie. Een pracht cadeau. We kunnen nu in Nederland en Frankrijk de eigen vlag uithangen wanneer we aan het werken zijn.

Het waren vier bewogen jaren omdat je elkaar zeer intens ontmoet, je bent getuige van de diepe dalen en de hoge toppen. Alles maken we mee in het bewustwordingsproces waarbij een groep van 17 mensen op weg gaat en onderweg haken 10 mensen af: het is hen te confronterend, ze worden teveel met de neus op de eigen beperkende overtuigingen gedrukt of ze kiezen ervoor om alleen het zelfrealisatiejaar te volgen.

Dan blijven er uiteindelijk 7 mensen over die de eindstreep halen. En het moment van afstuderen gaat altijd gepaard met de nodige stress: zijn alle werkstukken afgerond, is het stageverslag op tijd beoordeeld, hebben we de vereiste individuele sessies gedaan met externe cliënten en is mijn ziektegeschiedenis geschreven? Om nog maar te zwijgen over het persoonlijke werkstuk over de eigen relatie. Elk jaar is dat voor mij een ‘feest van herkenning’ om mensen zo diep te zien graven in het eigen proces. Herkenning en erkenning staan voorop: kan ik accepteren dat dit een item is in mijn leven? Wil ik het ook accepteren? Wil ik er iets aan veranderen?

En dan…is de examenweek. Elke dag werken met andere cliënten, met wisselende methodieken en steeds weer feedback krijgen. Bij één sessie was de externe gecommitteerde aanwezig: Froukje Kardinaals. Zij is als coach/personal organiser verbonden aan enkele grote multinationals, waar zij mensen in het management begeleidt om te werken met de eigen kernkwaliteiten om méér uit het leven en het werk te halen. Zij was diep geraakt door het niveau van onze opleiding. Ze heeft de twee examendagen als een soort bijscholing voor zichzelf ervaren, omdat ze met allerlei voor haar onbekende methodieken werd geconfronteerd. “”Geweldig om te zien dat jullie studenten zoveel bagage hebben. Dat kan ook alleen omdat ze zelf schoon schip hebben gemaakt in het eigen leven! Mannen bravo!”

De studenten hadden allemaal een persoonlijke opdracht gekregen om voor het publiek daarover een voordracht te houden. De thema’s gingen over: relatie therapeut-cliënt, gebruik maken van je intuïtie tijdens je werk, hoe creativiteit juist dat naar boven haalt waar woorden tekort schieten, liefdevol hard en vanuit het hart confronteren, eigen verwerking van trauma’s,  professionele zelfonthulling.

Het publiek was geraakt door de manier waarop deze 7 studenten er stonden: zelfverzekerd, vol vertrouwen en sprekend vanuit het hart.

Het was een mooie avond in Chaam op een prachtige locatie waar we komend jaar méér gaan werken. De plek biedt de intimiteit en is een oase aan rust om er te kunnen werken.

Met de vlag in mijn koffer reed ik weer terug naar Frankrijk: voldaan en ontroerd.

Ik ga ze missen deze kanjers! Ik zag thuis dat één van de studenten in mijn koffer een zakje met bloemzaad had gedaan: “Vergeet-me-nietjes”.

Op 15-06-2013, categorie: Blog door peterjan