LEVEND DOOD of DOOD LEVEND?

Woensdag 18 september werden onze boeken gepresenteerd bij het Centraal Boekhuis in Culemborg. Een ware happening met veel bekenden en veel ontroering. Het is niet niks om vier boeken tegelijkertijd het daglicht te laten zien.
En alles is tevens ook heel relatief. Op die woensdagmiddag werd ik geconfronteerd met een oude vriend die wellicht nog zo’n twee maanden te leven heeft.
We waren in Nederland en woonden tijdelijk in een huis van kennissen.
De buurvrouw daar hebben we vorig jaar ook al ontmoet: ze was erg onder de indruk van mijn artikelen in Spiegelbeeld en vond het boeiend om de auteur nu ook eens in levende lijve te ontmoeten.
Ze is getrouwd, heeft een tweeling van vier jaar en haar dagen zijn geteld. “Ik ben blij om weer naar huis te gaan” zei ze bij ons afscheid zondag. Ik begreep haar wel, maar het sneed diep in mijn ziel. Zo jong en nu al het leven los moeten laten.
We keken elkaar aan, zonder tranen, en we zagen beiden dat het goed was. Zij begint haar reis naar huis en wij reden naar ons stoffelijke huis in Frankrijk. Hoe anders kan het zijn?
Beide ontmoetingen hebben een spoor achter gelaten: waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe? Is er een reden voor mijn gehaastheid om van alles in de wereld te zetten? Ben ik bang dat ik niet alles gedaan heb wat ik zo graag had willen doen? Voel ik dat mijn levensopdracht in gedrang komt? Van wie moet ik dat allemaal?
Van meZelf! Mijn ziel roept mij om die dingen te doen – ondanks het feit dat ik er niet altijd een vinger achter kan krijgen: brengt het geld op – is het de moeite waard – zitten anderen hierop te wachten – is het mijn ego die dit wil – of is het écht de stem van mijn ziel?

Hoe kan ik dat te weten komen?
Luisteren en stil zijn. Stil staan bij alles om me heen. Me terugtrekken en me afstemmen op mijn hogere doel.
• Ik heb toch een doel in dit leven?
• Ik wil toch iets neerzetten in dit leven?
• Ik wil toch iets betekenen voor mijn mede-mens?
• Ik wil toch gehoord en gezien worden?
• Ik wil ……
Wat wil ik nog méér? En is het zuiver wat ik wil? Laat ik me leiden door mijn innerlijke stem of mijn drang om gehoord en gezien te worden? Ben ik als kind gehoord en gezien in het milieu waar ik vandaan kom?
Terug naar de dood. De dood is een tijdelijke afsluiting en een nieuw begin.
Dat ik in één week tijd zo intens met de dood werd geconfronteerd, stelt wel vragen aan mij:
• Wat wil ik loslaten – achter me laten?
• Waar wil ik nieuw leven in blazen?
• Waar wil ik voor leven? Wat is écht belangrijk voor me?
• Wat wil ik nalaten (straks) wat de moeite waard is?
Ik las een mooi blog van Diana Kors over spiritualiteit en hoger doel.(zie: http://blog.dkors.nl/?p=150) Het relativeert en het zet je aan het denken. Dat hoop ik met deze tekst ook te doen.

Waarom doen we de dingen zoals we die doen?
Wat geeft zin aan mijn leven?
En dan ben ik weer terug bij onze visie van het werk:
Wordt weer architect van je eigen leven!

(Heb je interesse om ons zelfrealisatiejaar te volgen, dan kun je je nu nog inschrijven voor het eerste weekend van 26 – 27 oktober a.s. Stuur snel een mail naar: info@loekknippelsacademie.nl )

Op 27-09-2013, categorie: Blog door peterjan