Intimiteit in je studie

Aan het einde van de 4-jarige h.b.o. opleiding tot psychosociaal counselor schrijven onze studenten een persoonlijk werkstuk waarbij ze de boekenlijst gebruiken om een ‘vertaalslag’ te maken naar het eigen leven en de eigen belevingen rondom de aangereikte thema’s.
Voor ons is dat steeds een terugkerend feest om deze werkstukken te mogen lezen waarin zoveel intimiteit gedeeld wordt over de eigen processen. Processen waar anderen misschien zó aan voorbij gaan, maar waar onze studenten juist hun drijfveer aan ontlenen.
Het werkstuk wordt dan afgesloten met de eigen ziektegeschiedenis. De bedoeling is dat je de eigen geschiedenis bekijkt vanuit het perspectief van de ziektes die je gekregen hebt en de pijnen die je in je leven opgelopen hebt. Ze leren dan de symboliek van de verschillende kwalen kennen, want we krijgen nooit zomaar iets: bronchitis duidt erop dat het kind te weinig ruimte inneemt en onvoldoende voor zichzelf opkomt.
Zo las ik de vertaalslag over kalkgebrek: ‘je ervaart jezelf als slachtoffer, niet in staat om je leven in eigen hand te nemen’
Een andere studente merkte op: “Mijn adoptie loopt natuurlijk als een rode draad door mijn leven en zal dat altijd blijven doen…Kijkend naar alle ziektes die ik gehad heb, kan ik concluderen dat mijn hele leven in het teken heeft gestaan van de zoektocht naar mezelf”.
“Groei in de relatie”, het boek van Loek Knippels zelf, heeft menigeen na laten denken over de eigen relatie, de evolutie binnen de relatie en wat je zelf zou willen veranderen om niet in een destructieve relatie te geraken.
“Tegen de zon inkijken” van Irvin Yalom was voor sommigen de confrontatie met de dood, die overal aanwezig is in ons leven. Leren loslaten en durven onderkennen dat je ten volle wilt leven, vervul je potentieel. Als je maar een beperkte tijd had om te leven, wat zou je dan nog willen doen? Wat weerhoud je er van om dit te doen? Welke stappen kun je zetten? Wat heb je hierin nodig? Belangrijk bij dit alles is voeling houden met het hier-en-nu, de empathie en openstelling van de therapeut, bepaalde vorm van zelfonthulling, inlevingsvermogen, overdracht- en tegenoverdracht.
“Bevrijding van trauma, angst en onmacht” door Franz Ruppert heeft alle studenten aangespoord om in familie-opstellingen het verlangen in je op te durven stellen. Dit verlangen geeft een duidelijke indicatie over de kwaliteit van leven waar jij naar streeft. Veel studenten hebben zelf ervaren en kunnen zien in het werken met cliënten dat ‘een beperkte geest een beperkt leven leidt’ zoals ik het altijd benoem. Die beperkte geest heeft niks met intelligentie te maken, soms hebben hoog opgeleiden, wetenschappers een beperkte geest, omdat ze niks aannemen wat buiten hun denkkader valt. Ze staan niet open voor verandering of een andere zienswijze.
“Bachbloesems als deelpersoonlijkheden” het boek van Peter-Jan In der Rieden heeft menigeen duidelijkheid gegeven dat elke deelpersoon te herkennen is in één van de bloesems van dr. Bach. Zo las ik een prachtige analyse over de emotie-eter. De wens van de emotie-eter is om zo snel mogelijk van nare gevoelens af te zijn.
Zo wil de intuïtieve deelpersoon erkenning en ruimte die hem toebehoort. Hij gaat daarvoor door het proces van twijfel aan eigen inzicht naar vertrouwen in intuïtie en gebruikt daarbij de Bachremedie Cerato.
“Je leven begint eerder dan je denkt”, de theorie over de prenatale periode, ontwikkeld door Loek Knippels. Een van de studenten heeft een lijst van 14 begrippen voor zichzelf uitgefilterd die duidelijk de omzetting zijn van haar prenatale periode. Ze kiest er dan ook voor om deze begrippen meer aandacht te gaan geven in haar leven: vertrouwen en zelfvertrouwen, levensproces, kracht, veilig, thuis, ontmoeting, genieten en plezier, zorg, aarding, geduld, doelen stellen, leven.
Door aandacht te hebben voor deze specifieke begrippen, merk je dat ‘alles waar je aandacht aan geeft, groeit en ontwikkelt’.  Dat kan leiden tot een meer vervuld leven en dat is uiteindelijk wat we allemaal willen.
Met deze schets heb ik een tipje van de sluier opgelicht van het immense studiewerk van onze studenten die op vrijdagavond 9 mei hun welverdiende diploma in ontvangst gaan nemen en de eed van Hippocrates afleggen in het bijzijn van partner, familie en vrienden.
Dat is een feestje waard, niet dan?

Aan het einde van de 4-jarige h.b.o. opleiding tot psychosociaal counselor schrijven onze studenten een persoonlijk werkstuk waarbij ze de boekenlijst gebruiken om een ‘vertaalslag’ te maken naar het eigen leven en de eigen belevingen rondom de aangereikte thema’s.Voor ons is dat steeds een terugkerend feest om deze werkstukken te mogen lezen waarin zoveel intimiteit gedeeld wordt over de eigen processen. Processen waar anderen misschien zó aan voorbij gaan, maar waar onze studenten juist hun drijfveer aan ontlenen.
Het werkstuk wordt dan afgesloten met de eigen ziektegeschiedenis. De bedoeling is dat je de eigen geschiedenis bekijkt vanuit het perspectief van de ziektes die je gekregen hebt en de pijnen die je in je leven opgelopen hebt. Ze leren dan de symboliek van de verschillende kwalen kennen, want we krijgen nooit zomaar iets: bronchitis duidt erop dat het kind te weinig ruimte inneemt en onvoldoende voor zichzelf opkomt.Zo las ik de vertaalslag over kalkgebrek: ‘je ervaart jezelf als slachtoffer, niet in staat om je leven in eigen hand te nemen’Een andere studente merkte op: “Mijn adoptie loopt natuurlijk als een rode draad door mijn leven en zal dat altijd blijven doen…Kijkend naar alle ziektes die ik gehad heb, kan ik concluderen dat mijn hele leven in het teken heeft gestaan van de zoektocht naar mezelf”.
“Groei in de relatie”, het boek van Loek Knippels zelf, heeft menigeen na laten denken over de eigen relatie, de evolutie binnen de relatie en wat je zelf zou willen veranderen om niet in een destructieve relatie te geraken.”Tegen de zon inkijken” van Irvin Yalom was voor sommigen de confrontatie met de dood, die overal aanwezig is in ons leven. Leren loslaten en durven onderkennen dat je ten volle wilt leven, vervul je potentieel. Als je maar een beperkte tijd had om te leven, wat zou je dan nog willen doen? Wat weerhoud je er van om dit te doen? Welke stappen kun je zetten? Wat heb je hierin nodig? Belangrijk bij dit alles is voeling houden met het hier-en-nu, de empathie en openstelling van de therapeut, bepaalde vorm van zelfonthulling, inlevingsvermogen, overdracht- en tegenoverdracht.”Bevrijding van trauma, angst en onmacht” door Franz Ruppert heeft alle studenten aangespoord om in familie-opstellingen het verlangen in je op te durven stellen. Dit verlangen geeft een duidelijke indicatie over de kwaliteit van leven waar jij naar streeft. Veel studenten hebben zelf ervaren en kunnen zien in het werken met cliënten dat ‘een beperkte geest een beperkt leven leidt’ zoals ik het altijd benoem. Die beperkte geest heeft niks met intelligentie te maken, soms hebben hoog opgeleiden, wetenschappers een beperkte geest, omdat ze niks aannemen wat buiten hun denkkader valt. Ze staan niet open voor verandering of een andere zienswijze.”Bachbloesems als deelpersoonlijkheden” het boek van Peter-Jan In der Rieden heeft menigeen duidelijkheid gegeven dat elke deelpersoon te herkennen is in één van de bloesems van dr. Bach. Zo las ik een prachtige analyse over de emotie-eter. De wens van de emotie-eter is om zo snel mogelijk van nare gevoelens af te zijn.Zo wil de intuïtieve deelpersoon erkenning en ruimte die hem toebehoort. Hij gaat daarvoor door het proces van twijfel aan eigen inzicht naar vertrouwen in intuïtie en gebruikt daarbij de Bachremedie Cerato.”Je leven begint eerder dan je denkt”, de theorie over de prenatale periode, ontwikkeld door Loek Knippels. Een van de studenten heeft een lijst van 14 begrippen voor zichzelf uitgefilterd die duidelijk de omzetting zijn van haar prenatale periode. Ze kiest er dan ook voor om deze begrippen meer aandacht te gaan geven in haar leven: vertrouwen en zelfvertrouwen, levensproces, kracht, veilig, thuis, ontmoeting, genieten en plezier, zorg, aarding, geduld, doelen stellen, leven.Door aandacht te hebben voor deze specifieke begrippen, merk je dat ‘alles waar je aandacht aan geeft, groeit en ontwikkelt’.  Dat kan leiden tot een meer vervuld leven en dat is uiteindelijk wat we allemaal willen.Met deze schets heb ik een tipje van de sluier opgelicht van het immense studiewerk van onze studenten die op vrijdagavond 9 mei hun welverdiende diploma in ontvangst gaan nemen en de eed van Hippocrates afleggen in het bijzijn van partner, familie en vrienden. Dat is een feestje waard, niet dan?

Op 21-04-2014, categorie: Blog door peterjan