KEUZE-maken, hoe doe je dat?

De hele dag door worden we gevraagd om een keuze te maken, het begint al bij het ontbijt:

Wel/niet een zacht gekookt eitje?

Wat neem ik mee voor de lunch naar mijn werk?

Ga ik met openbaar vervoer of met eigen vervoer naar mijn werk?

Zit ik nog goed in mijn relatie?

Doe ik het juiste werk?

Heb ik me aangemeld voor een nieuwe opleiding in september?

Kiezen is een proces van hoofd en hart verbinden.

Luisteren met je hoofd is vaak onbetrouwbaar, omdat dan je rationalisaties, je vooroordelen, je kennis je ingeven wat wel en niet goed is, maar dat kan los staan van de juiste keuze voor je ziel.

Ikzelf luister naar mijn hoofd, weeg zaken af in voor- en nadelen en voel dan intens of het voor mij de bedoeling is dat ik dit of dat ga doen, los van kosten en voorwaarden.

Ik voel dan of er stroming in mijn lijf zit: borrelen van mijn darmen, warmte die door mijn lijf stroomt, tintelingen, maar ook onrust en kilte.

Een keuze is pas écht een keuze voor jou wanneer beide polen in harmonie zijn: zowel je rationele kant als je intuïtieve, gevoelskant. Dan kun je zeggen: “Ik heb juist gekozen!”

Keuze-maken houdt soms ook in dat je door het proces van volharding mag gaan: jij voelt dat het juist is terwijl je vanuit je omgeving alleen maar tegenwerking en afkeuring krijgt. Blijf dan stevig in je schoenen staan en voel, ervaar, wat de keuze jou komt vertellen.

Een persoonlijk voorbeeld kan het verklaren.

Ik was 17 toen ik uit huis ging om te gaan studeren. Was opgegroeid in een klein dorp met benauwde vooroordelen en beperkingen. Ik had de keuze gemaakt om intern – op internaat heette dat destijds – te gaan. De hele week was ik weg en ik miste mijn thuissituatie enorm, terwijl ik wist dat er geen perspectief was wanneer ik thuis zou blijven. ’s Nachts stond ik huilend voor mijn kamerraam, wilde naar huis, maar wist dat dit geen optie was want dan zou ik mijn langgekoesterde wens op moeten geven.

Ik koos voor het internaat en de studie en merkte geleidelijk aan dat ik meer in mezelf daalde, me minder eenzaam ging voelen en de heimwee verdween helemaal. Na 1,5 jaar koos ik echter er wel voor om het internaat te verlaten en op kamers te gaan wonen. Mijn studententijd werd een feit. De mooiste tijd van mijn leven!

Wanneer je nu kiest voor het zelfrealisatiejaar dan verbind je jezelf met je eigen proces van zoeken naar waarachtigheid, je droom realiseren en bewust worden van wie je ten diepste bent en niet wie je geworden bent door je opvoeding en manipulaties.

Dan leer je luisteren naar je Innerlijke stem die jou roept: je roeping voor dit leven.

Dan leer je oude pijn en gewoontes die je beperken loslaten en sta je open voor je talenten en kwaliteiten die in een creatief proces naar buiten willen en die gehoord en gezien willen worden. De grootste uitdaging is om jezelf zo’n proces te gunnen.

Daar draait jouw keuze om: gun ik mezelf een authentiek leven?

Op 18-08-2014, categorie: Blog door peterjan
One Response to KEUZE-maken, hoe doe je dat?
  1. Mijn studententijd (1983) was ook een fantastische tijd. Ik ontmoette Loek en later Peter-Jan. Loek was leraar, mentor, therapeut, coach en vriend tegelijk.

    Het ging voortdurend over keuzes maken en die ook te realiseren, om te zetten.

    Gaan we homosexualiteit in het Lerarenonderwijs op de kaart zetten? En hoe? Wat betekenen de Oost-West-Verhoudingen voor onze eigen vijandsbeelden en vice versa. Nu nog steeds actueel.

    Hoe houden we het leuk met elkaar? Doen we de dingen die ertoe doen.

    Voor mijn leven was die periode de snelweg naar bewustheid en daadkracht.

    En ja, het is elk jaar weer keihard werken aan zelfrealisatie!

Leave a Reply