“Sterven moet je leven” (Ben Visser)

Ben is begonnen aan zijn laatste levensfase en hij vond het prettig om ons nu nog een keer te ontmoeten.
We reden naar Almere en beiden waren we stil in de auto. “Wat staat ons te wachten? Wat ga je zeggen tegen iemand die aan de morfine zit omdat de pijn ondraaglijk is geworden?”
Hoe dichter we bij het huis kwamen, hoe stiller we werden. Was het onze eigen angst voor sterven, loslaten, afscheid-nemen?
Ben was helder, blij ons te zien en had een grote belangstelling voor ons. Hij zei wel: “Soms wordt het me teveel, dan haak ik af, vooral wanneer mensen veel vertellen zonder tot de essentie te komen! Ik heb daar dan de concentratie niet meer voor”
Ware woorden van een al transparante man die los aan het laten is.
“Dit proces dien je bewust te ondergaan. Ik word me bewust van het afnemen van mijn krachten. Ik ervaar ook wat het stervensproces mij oplevert aan inzichten. Ik heb onder andere ontdekt dat het belangrijk is te delen wat er in me omgaat. Ook voel ik steeds zuiverder het verschil tussen onechtheid en oprechtheid”.
“Onze dochter was afgelopen weekend hier en vertelde vrij uit over het proces van haar vriendin” begint Anna, als er meer mensen in de kamer zijn en ze gaan met elkaar doorpraten, ervaart Ben dat als zeer vermoeiend. Hij haakt dan af omdat hij de concentratie niet meer heeft. Bij het vertellen over een vriendin merk ikzelf dat ik daar geen ruimte meer voor heb nu ons proces steeds intenser wordt.”
“Ik merk dat onhandige reacties van anderen voortkomen uit eigen onmacht”, zegt Ben, “je dient aan het einde van je leven duidelijk te zijn in wat je wilt. Duidelijk ook in wie je aan je bed wilt hebben en wie niet. Ik merk dat ik steeds fijngevoeliger word”.
We zagen dat hij na twee uur bezoek op was en we maakten aanstalten om te vertrekken.
Een innige omhelzing tot slot.

“Jaren geleden heb ik hen getrouwd”, ging er door me heen. Eindelijk hadden ze na een lang intensief leven met veel uitdagingen, elkaar gevonden en nu komt Anna er straks opnieuw alleen voor te staan.
“Deze vrouw is weer een intense levenservaring rijker”, zei Peter-Jan, “en daarmee zal ze opnieuw naar buiten treden. Anna leeft het leven zoals Ben zijn sterven leeft!”

Op 06-10-2014, categorie: Blog door peterjan