Waarom ik dit therapeutische werk doe?

Onlangs vroeg iemand aan me waarom ik na mijn pensioen door wil blijven werken? Nu is het in dit werk vooral belangrijk dat je de eigen levenservaringen en de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen blijft volgen. Eigenlijk telt dan een pensioen niet. Ik heb destijds mijn therapie-opleiding gehad van Nel in ’t Veld die tot ver in de tachtig bleef werken in Spanje (El Bloque).
Mijn eigen grote vriend Herman Bouwkamp stopte wel vroeg als huisarts, maar toen begon zijn échte therapeutische werk en dat is hij blijven doen tot hij ging dementeren. Samen spraken we over de drie K’s van ons werk: Kennis, Kunde en Kunst (je grondhouding, attitude van waaruit je dit werk wenst te doen)
Ik blijf ook doorgaan. Ik vind het fascinerend om samen met studenten én cliënten te zoeken naar de zin van het leven. Hoe komt het dat je niet dàt bent gaan doen wat je hart je ingegeven heeft, of waar je je leven lang over gedroomd hebt? Hoe komt het toch dat je genoegen neemt met de kruimels in het leven in plaats van de hele taart? Waarom kiezen mensen voor ‘overleven’ in plaats van het échte leven aan te gaan met zijn toppen en dalen, want die horen onlosmakelijk bij het leven. Een leven zonder dalen of zonder toppen is een afgevlakt leven. Ik zie zoveel mensen om me heen die kiezen voor een gemakkelijk leven, die alle problemen onder het vloerkleed schuiven en net doen of hun neus bloedt en alles bedekken met de ‘mantel der liefde’: dat geeft hen innerlijke rust. Het is echter de vraag of er toch niet iets gaat broeden onder dat vloerkleed. Onaffe zaken, frustraties, emotionele problemen, beperkende overtuigingen…..ze richten zich uiteindelijk tegen je. Dit is de oorsprong van alle ziekte.
Ik kreeg een erg leuke kaart van een oud-studente en in die kaart staat duidelijk verwoord waarom ik dit werk wil blijven doen. Ik neem de tekst letterlijk over, met goedkeuring van de schrijfster.
Lieve Loek en Peter-Jan
Graag wil ik jullie laten weten dat ik dagelijks dankbaar ben voor wat jullie bij mij in beweging hebben gezet!
Ik ben een weg ingeslagen waar mijn hart ligt: de natuur. Daarnaast voel ik door het werken met dementerende ouderen en jongeren met een verstandelijke handicap, waar het leven om draait: aandacht en liefde.
Alleen vanuit je hart is het met deze mensen echt mogelijk om contact te maken. Dit ontroert me en stemt me dankbaar.
Door deze ervaringen, in combinatie met wat de natuur mij laat zien en voelen, voel ik me gelukkig!
Met de kinderen en met mijn levenspartner zijn we volop in ontwikkeling op deze weg. En ik voel hierbij steeds meer inspiratie om te schrijven. Er is nog veel werk aan de winkel, maar zonder jullie bijzondere, gefundeerde en professionele betrokkenheid zou ik hier nooit gekomen zijn. DANK lieve Loek en Peter-Jan!
Jacqueline.

Je kunt je voorstellen dat we beiden diep geraakt waren.
Hier gaat het om in het leven: AANDACHT en LIEFDE.
Hoe kun je de ander liefhebben wanneer je dat niet hebt voor jezelf?
Hoe kun je aandacht aan een ander geven wanneer je jezelf geen aandacht schenkt?
Mijn werk gaat door, evenals mijn leven, en ik hoop aandacht en liefde te kunnen blijven geven aan mijn medemens.

Op 14-11-2014, categorie: Blog door peterjan