Als mensen het niet weten!

Openheid, kwetsbaarheid heeft veel goede kanten.
Je laat zien wat je bezig houdt, je deelt je passie, je vreugde en verdriet.
Het kan gebeuren dat je je dan soms uitlevert aan mensen.
Sommige mensen zijn méér dan nieuwsgierig. Dit heeft niks meer met betrokkenheid te maken, maar dit is een manier om de voet tussen de deur te plaatsen, waardoor jij zelf geen kant meer uit kunt.
De nieuwsgierigheid wordt dan brutaliteit en leidt zelfs tot achtervolgen.
We hebben een mecenas (weldoener) ontmoet die in ons werk (project) gelooft.
Alles loopt echter anders dan verwacht. Voor ons te langzaam.
Logisch wanneer je liever gisteren aan de slag wil dan vandaag!
Toch is het delen van zo’n persoonlijk proces soms ook zwaar:
• Kan de ander wel met deze informatie overweg?
• Weet de ander de informatie op de juiste waarde in te schatten?
• Blijft het bij die ander of gaat het een eigen leven leiden?
Als mensen jouw proces niet weten, kunnen ze méér onbevangen op je reageren. Nu velen mijn proces wél weten, word ik soms achtervolgd met goed bedoelde vragen die mijn ongeduld en onrust voeden.
Waar heb je dan behoefte aan:
Aan mensen met een positieve kijk op het proces;
Aan mensen met een creatieve inborst;
Aan mensen die verder-reikende vragen kunnen stellen;
Aan mensen die me hoop en vertrouwen schenken i.p.v. hun angst op mij projecteren.
Ik ken die mensen. Ik ontmoet ze ook. Ik moet er wel méér moeite voor doen omdat de meesten teveel voorinformatie hebben en me niet meer open en kwetsbaar tegemoet treden. Wanneer mensen teveel van je weten, loop je het risico dat ze je met fluwelen handschoenen benaderen en je gaan ontzien.
Ontzien wil uiteindelijk zeggen: niet – zien!
En ik wil als mens gezien worden!
Een mens met dromen en verlangens, onzekerheden en angsten, maar ook met moed en doorzettingsvermogen.
Veel mensen weten dus lang niet alles van mij…..

Op 18-02-2015, categorie: Blog door Loek Knippels
4 Responses to Als mensen het niet weten!
  1. Openheid en kwetsbaarheid heeft geode kanten zegt jij absoluut mee eens !
    Er zijn ook valkuilen….. welke zijn dat voor jou/jullie?
    Hoe is het met ..je grenzen voelen en aangeven voordat de machteloosheid en angst je hele ruimte innemt?

    Vanuit angst wordt vaak de verkeerde kompas gevolgd. hoe is je kompas afgestemd?

    ” Alles loopt echter anders dan verwacht. Voor ons te langzaam.” zou dat een test zijn ? een test naar waar en naar wie baseer jij je vertrouwen?

    ” Kan de ander wel met deze informatie overweg?
    • Weet de ander de informatie op de juiste waarde in te schatten?
    • Blijft het bij die ander of gaat het een eigen leven leiden? ”
    Ben jij verantwordelijk daarvoor?

    ” word ik soms achtervolgd met goed bedoelde vragen die mijn ongeduld en onrust voeden.”
    als ik goed begrijp, je wilt gerustgesteld worden door anderen?
    Als jij geloof dat jij onrustig moet zijn dan trek jij mensen of situaties aan die jou gaan spiegelen jouw onrust door deze te versterken , kan dat kloppen?

    Waar heb je dan behoefte aan:
    Aan mensen met een positieve kijk op het proces;
    Aan mensen met een creatieve inborst;
    Aan mensen die verder-reikende vragen kunnen stellen;
    Aan mensen die me hoop en vertrouwen schenken i.p.v. hun angst op mij projecteren.

    Zogezegd, de Paradijs op aarde!
    Loek ,
    - hoe kijk jij naar het proces?
    - hoe ga je om met je creativiteit?
    - verder reikende vragenstellen, verder reikende dan wat?
    - mensen kunnen jou alleen maar laten zien wat jij jezelf toesta om te ontvangen.

    Wat zou kunnen gebeuren als je afstemd op je hogere zelf voor je behoeftes?
    Zou jij de positieve, creatieve, verder reikende inzichten en vertrouwen geven, hoe zou jij ermee omgaan?

    “Wanneer mensen teveel van je weten, loop je het risico dat ze je met fluwelen handschoenen benaderen en je gaan ontzien. Ontzien wil uiteindelijk zeggen: niet – zien!”
    Hoe zie jij jezelf Loek? en Zoals de Belgen zo mooie zeggen : zie jij jezelf graag Loek?. Houd jij van jezelf?

    In periode van stress komen allerlei onverwerkte emoties en overtuigingen naar boven, de uitdaging is wat wil jij ermee doen?

    Ik zie jou en Peter-Jan heel graag! en ik geloof dat welke vorm dan ook jullie project neemt , dat het de beste zal zijn voor het geheel .

    Veel succes en liefs,
    Chantal

  2. Heel juist denk ik, er zijn maar weinig mensen die je werkelijk kennen. dat begint met werkelijk willen luisteren.

  3. Heel juist denk ik. Er zijn maar weinig mensen die je echt kennen. Dat begint met echt willen luisteren.

  4. Wat ik me afvraag als ik dit lees, waar hoor ik bij? Wanneer ben ik ondersteunend, wanneer een “stalker”, wanneer doe ik de fluwelen handschoen uit, wanneer ben ik negatief? Als mijn intentie oke is, is dan het resultaat voor de ander ook oke? En wanneer ken je iemand echt, wanneer denk je iemand te kennen en hoe weet je dan dat je iemand echt kent. En wie kent mij echt? Trek ik mijn fluwelen handschoen uit en word ik dan als negatief ervaren? Trek ik hem juist niet uit, ontzie ik de ander dan? Wanneer doe ik het goed in de ogen van de ander? Als ik zelf denk dat het goed is, hoe stevig sta ik dan als de ander dan toch teleurgesteld is in mijn actie? Lastig…en herkenbaar.

Leave a Reply