Sceptische en cynische mensen

Je komt ze overal tegen en soms dagen ze je uit!

Het kan je echter ook verlammen en je onzeker maken omdat je voelt dat je oneigenlijk aangevallen wordt. Ik vind zelf sceptische mensen een uitdaging. Het zijn mensen die  beschikken over een kritische intelligentie die ze meestal positief gebruiken door vragen te stellen.

“Ik neem niet zomaar iets van je aan, maar vertel me eens wat het me komt brengen, waar kan ik informatie vinden?”

Ik vind het een uitdaging om met dergelijke mensen in zee te gaan omdat ze mijn standpunten aanscherpen en ze zorgen ervoor dat ik me nog beter ga informeren alvorens ik met een theorie of werkwijze naar buiten kom.

Zo ben ik in de wereld de enige die werkt met de invloed van de prenatale periode: de periode waar jouw blauwdruk samengesteld wordt. In allerlei wetenschappelijke boeken en onderzoeken blijft men hangen binnen het materiële kader (d.n.a.) terwijl er ook een immateriële d.n.a. ontstaat tijdens de zwangerschap: “welke gevoelens geeft moeder door aan haar ongeboren kindje?”

Na lang wetenschappelijk onderzoek ben ik uiteindelijk in de praktijk begonnen en heb – ook tijdens mijn docentschap aan de faculteit pedagogiek – met duizenden mensen gewerkt. Dit feit op zich is al een wetenschappelijke onderbouwing omdat in dezelfde situaties dezelfde reacties kwamen.

De cynicus onder ons gelooft dit niet en wuift het weg: “Dit gaat me te ver! Dit maak je mij niet wijs!” En hij gooit elke ervaring weg zonder het zelf te durven ondergaan. De cynicus is vooral angstig en houdt zich vast aan het bekende wetenschappelijke paradigma en staat niet open voor ‘andere tijden, andere inzichten, andere ervaringen….’

De cynicus daagt je ook niet uit, maar hij verlamt elke discussie omdat hij geen feiten aan kan dragen en het alleen bij jou legt: “Ik geloof dat niet!” Hij plaatst uitroeptekens in plaats van vraagtekens.

Bij vraagtekens ontstaat er een gedachten-wisseling en bij uitroeptekens verlamt elke gedachtenwisseling.

Ik heb gemerkt dat het heerlijk is je te omgeven met ‘vraagteken-mensen’ in plaats van ‘uitroepteken-mensen’. Zeker wanneer je iets nieuws naar de wereld wilt brengen, is het belangrijk om je te omgeven met ‘vraagtekenteken-mensen’ (sceptische mensen) want zij zorgen ervoor dat je theorie, methodiek, alleen maar verfijnd wordt en nog inzichtelijker wordt.

Je dient – zeker als opleider en therapeut – je methodieken transparant te maken zodat ze herhaalbaar zijn, verifieerbaar en overdraagbaar.

Wat de prenatale teksten betreft, is dat me aardig gelukt. In mijn boek “Je leven begint eerder dan je denkt” geef ik een uitvoerige onderbouwing van deze prenatale therapie.

(zie: Je leven begint eerder dan je denkt! De invloed van de prenatale periode. Te bestellen bij Bol.Com. ISBN 978-90-820751-1-3)

Op 17-04-2016, categorie: Blog door peterjan
One Response to Sceptische en cynische mensen
  1. Ben de Kok
    20-04-2016 at 08:21

    ik ben het met je eens dat cynisme verlammend kan werken in een discussie, maar ik vind dat je het enigszins zwart-wit stelt in dit stuk. Naar mijn mening bestaat “de cynicus” niet, maar heeft iedereen in meer of mindere mate dit in zich, ontstaan uit negatieve ervaring, en gevoed door angst. Cynisme is (naar mijn mening) niets anders dan een doorgeslagen verdedigingssysteem van het ego, om te voorkomen gekwetst te worden. Ook ben ik het daarom niet eens met de stelling dat iemand die cynisch is over een bepaald onderwerp, je niet uit zou dagen. Hij of zij daagt wel degelijk uit om andere invalshoeken te zoeken, om te begrijpen waar het cynisme vandaan komt, en dus met andere ogen te kijken. Dit draagt bij aan een beter en ruimer begrip, en dus persoonlijke groei.

Leave a Reply Cancel Reply

Cancel Reply